Over mij

Mijn foto
Groningen, Netherlands
Ik ben John Koster. Geboren in 1960 in Canada. In 1965 naar Nederland verhuisd. Getrouwd, 3 kinderen (zoon 1997, 2 dochters 2003). Eind 2009 begonnen met schrijven. Alle bijdragen op deze weblog zijn door mij, onder eigen naam of Papagoose, geschreven, tenzij uitdrukkelijk door mij anders vermeld. Mijn profielfoto is een afbeelding van een grote Canadese gans en is gemaakt door Andreas Trepte www.photo-natur.de bron: Wikipedia.

vrijdag 20 september 2013

Aan elk kind

Een groep mensen
gedreven door
een gezamenlijk doel:

Geef aan elk kind een kroon
Ik ben Joas
die wacht op zijn verborgen troon

Geef aan elk kind een plan
Ik ben Esther
die haar eigen volk redden kan

Geef aan elk kind een antwoord
Ik ben Gideon
die Gods stem duidelijk hoort

Geef aan elk kind het vertrouwen
Ik ben Ruth
die aan een toekomst wil bouwen

Geef aan elk kind het recht
Ik ben Daniel
die voor zijn eigenwaarde vecht

Geef aan elk kind een glimlach
Ik ben een Geschenk
dat van het leven genieten mag

Geef aan elk kind de moed
Ik ben David
die het onmogelijk geachte doet

Geef aan elk kind de vrijheid
Ik ben Mozes
die de mensen uit ballingschap leidt

Geef aan alle kinderen een droom
om op die ene dag te mogen spelen
in de verhalenboom

www.devliegendespeeldoos.nl

vrijdag 13 september 2013

De Vliegende Speeldoos

Personages.
Johanna; John; Nicht; Seb; Lot; Hanne.

Scène 1.
Vrijdagochtend aan de ontbijttafel. Er moet een boodschappenbriefje worden gemaakt voor het weekend. Iedereen is aanwezig.

Johanna: Iemand suggesties voor het eten?
Hanne: Hamburgers.
Johanna: Wat hebben we nodig?
Lot: een vliegtuig.
John: Een koffer.
Seb: Felle lampen.

Scène 2.
Zaterdagmiddag in de stad. De uitverkoop aflopen om goedkoop broeken, T-shirts en eventueel schoenen te kopen. Op de Grote Markt voor de deur van H&M.

Hanne: Mam, zullen we hier even kijken?
Johanna: Wil jij hier naar binnen?

Scène 3.
Zondagochtend half zeven op het vliegveld van Bremen. Johanna, Lot, Hanne en een nicht gaan een weekend naar Stockholm. Voor de meiden de eerste keer vliegen. Spannend. Ze zijn een beetje druk. De nicht probeert ze gerust te stellen.

Lot: Is vliegen gevaarlijk?
Nicht: Niet gevaarlijker dan rijden in een auto.
Hanne: En als we neerstorten?
Johanna: Kom ik om, dan kom ik om.

Scène 4.
Vrijdagavond op de bank voor de televisie. De Wereld Draait Door. Gasten praten over asielzoekers en discriminatie.

Hanne: Wat is ook al weer discriminatie.
Seb: Dat je andere mensen behandelt zoals je zelf niet behandeld wilt worden.
Johanna: Dat is een mooie definitie.
John: We mogen zijn zoals we zijn.

De invloed van 20 jaar De Vliegende Speeldoos op een doorsnee gezin in Nederland.

www.devliegendespeeldoos.nl

vrijdag 6 september 2013

Camelot

vier rijen huizen
in de Korrewegwijk
tussen Diephuisstraat
en Heijmanslaan

een kasteel
met binnenplein
brandgangen en schuren
ons speelterrein

de koning te rijk
in ons eigen ridderslot
ik ben Arthur
mijn vriend is Lancelot

van gele plastic buizen
elastiek en hout
een zwaard gebouwd
Excalibur

dinsdag 3 september 2013

Sentiment

niet goed snik
en sentimenteel
maak ik
net als
veertig jaar geleden
met rode prik

nu voor
mijn dochters
van drie scheppen suiker
een scheut koffiemelk
en ginger ale
een echte spoetnik

dinsdag 27 augustus 2013

Eeuwige Jachtvelden

Aan deze kant van het
Van Starkenborghkanaal
links van het fietspad
waar je geen hand
voor ogen ziet.

Over de sloot
liggen de
eeuwige jachtvelden.

Vaker wel dan niet
haal ik hier
een kletspoot.

Staande stenen zwijgen.
Ik vraag de graven.
Kan ik later aan
de rand van het water
een eigen plekje krijgen?

vrijdag 23 augustus 2013

Stil Leven

Binnen
rond het koor
kijken wij
tussen pilaren en gewelfde
gangen van Groningse
kerken door
anders en toch
hetzelfde

Buiten
wordt met trots
eerst gesloopt
en dan gebouwd
een menselijk bijennest
tegen de Vinger Gods
nagelnieuw
naast stokoud

Buiten
zijn de contrasten
schril
open bussen
vol keistudenten
maken vrolijk leven

Binnen
rond het koor
maakt Helmantel
met een dertigtal
schilderijen
ons even stil


© John Koster

woensdag 22 mei 2013

Kruimel


Je bent
de liefste van de buurt
die ’s avonds,
als baasje en vrouwtje
niet thuis zijn,
bij ons
door het gordijn
met een zielig miauwtje
de kamer in tuurt.

Je bent dood.
Een verkeerd gemikte sprong.
Neergesmakt.
Je ligt
buiten op tafel
in een witte handdoek
verpakt.
Wij missen jou
lieve poes.