Over mij

Mijn foto
Groningen, Netherlands
Ik ben John Koster. Geboren in 1960 in Canada. In 1965 naar Nederland verhuisd. Getrouwd, 3 kinderen (zoon 1997, 2 dochters 2003). Eind 2009 begonnen met schrijven. Alle bijdragen op deze weblog zijn door mij, onder eigen naam of Papagoose, geschreven, tenzij uitdrukkelijk door mij anders vermeld. Mijn profielfoto is een afbeelding van een grote Canadese gans en is gemaakt door Andreas Trepte www.photo-natur.de bron: Wikipedia.

vrijdag 14 december 2012

Over rede en hartstocht; 1311 The Head and the Heart

Klik op het plaatje om te luisteren naar The Head and the Heart, nr 1311 in de Top2000 van 2012

niet meer praten
laten we slapen
de regen slaat
tegen de ramen
Ik ben moe, hondsmoe
moe van de reis hiernaartoe
waarin we samen
naar een uitweg hebben gezocht
voor de eeuwige spagaat
tussen rede en hartstocht

ze slaapt nu, verstild in de nacht
zij was het die in mijn duister hart
enig licht bracht
ik kijk naar haar gezicht
en ben verkocht
nog hoor ik de stem
van mijn verstand als ik zeg
deze dromen jaag ik weg
de eeuwige spagaat
tussen rede en hartstocht

de dag ontwaakt
maar de slaap kan ik niet vatten
mijn hoofd tolt
ik weet welke weg te kiezen
alles is gezegd en geschreven
de tijd zal leren
dat zij altijd bij mij zal horen
we kunnen niet samen
maar ook niet zonder elkaar leven
ik wil haar niet verliezen

hoor mijn bede
in de eeuwige spagaat
is het niet de rede
maar de hartstocht
waar het uiteindelijk om gaat



Vrij naar The Head and the Heart van Chris De Burgh:

Let us talk no more, let us go to sleep,
Let the rain fall on the window pane,
And fill the castle keep,
I am weary now, weary to my bones,
Weary from the travelling,
And the endless country roads,
That brought us here tonight, for this weekend,
And a chance to work it out,
For we cannot live together, and we cannot live apart,
It's the classical dilemma between the head and the heart;

She is sleeping now, softly in the night,
And in my heart of darkness she has been the only light,
I am lost in love, looking at her face,
And still I hear the voice of reason,
Telling me to chase these dreams away,
Oh here we go again, we're divided from the start,
For we cannot live together, and we cannot live apart,
It's the classical dilemma between the head and the heart,
The head and the heart;

Now the dawn begins, and still I cannot sleep,
My head is spinning round but now the way is clear to me,
There is nothing left, nothing left to show,
The jury and the judge will see, it's time to let her go,
Now hear the heart,
I believe that time will show,
She will always be a part of my world,
I don't want to see her go,
So I plead my case to hear the heart,
And stay...

It's time to let her go - I don't want to let her go...
It's time to let her go - I don't want to let her go...
It's time to let her go - I don't want to let her go...
It's time to let her go...

And in this classical dilemma,
I find for - the heart.

3 opmerkingen:

  1. oh, erg mooie vertaling! Fraai dat "spagaat" in plaats van dilemma.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je Hella, ik vind dit zoooo leuk om te doen!

    BeantwoordenVerwijderen